مقاله / اثر ساختار مالکیت بر رفتار احتیاطی بانک ها در صنعت بانکداری ایران

چکیده: هدف اين مقاله بررسی رابطه بين ساختار مالكيت بانكها و رفتار احتياطی آنها در صنعت بانكداری ايران مي باشد. اگرچه رابطه بين مالكيت و عملكرد در ادبيات كاربردی به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است اما مطالعات كمتری به اثر مالكيت بر رفتار احتياطی و وام دهي بانك ها متمركز شده اند. اين تحقيق به عنوان اولين مطالعه بر روي نظام بانكداری ايران قصد دارد با استفاده از يك نمونه پانل شامل 12بانك برای دوره زمانی 1387-1381 به مطالعه اين موضوع بپردازد. بدين منظور با كاربرد روش داده هاي تلفيقي شاخصهايی از رفتار احتياطي بانكها بر روی مجموعه اي از متغيرهاي توضيحي و كنترلي برازش شده اند. يافته های اين مطالعه شواهد معتبری جهت استنتاج اين نتيجه فراهم مي كند كه بانك های با مالكيت دولتی نسبت به بانك های خصوصی احتياط كمتری در پرداخت وام دارند. علاوه براين، نتايج اين تحقيق نشان مي دهد بانك های بزرگ تر نسبت به بانك های كوچك تر محتاط تر هستند .همچنين يافته های تحقيق بيانگر آن است كه كاهش تمركز ساختار بازار در صنعت بانكداری و افزايش رشد توليد ناخالص داخلی به رفتار احتياطی كمتر بانك هامنجر مي شود. نتايج همچنين گويای اين است
كه درصد بالاتر مطالبات معوق به احتياط بيشتر بانك ها در اعطای وام موجب می گردد. در نهايت نتايج اين مطالعه نشان دهنده محتاط تر شدن بانكهای با مالكيت دولتی در طول زمان می باشد كه اين امر بيانگر آثار مثبت اصلاحات نظام بانكداری ايران در طی دهه اخير مي باشد