موسسه طیبات
موسسه تحقیقات و آموزش فقه اقتصادی

قراردادهای مالی جدید در اسلام

منبع: مجله اقتصاد اسلامی، شماره 11 , سلیمان پور، محمد جواد

چکیده: صحّت و جایگاه عقود جدید و غیر معیّن که در عصر شارع متداول نبوده است و در کتاب های فقهی، عنوان خاصّی ندارد، به ویژه قراردادهای جدید و تأسیسات حقوقی ناشی از رشد صنعت، فن آوری و خدمات و متأثّر از پیچیدگی های روابط اقتصادی، مورد اختلاف بین دانشمندان فقه بوده و بیش تر قُدما آن ها را غیر شرعی دانسته اند؛ امّا بیش تر فقیهان متأخّر با تمسّک به اطلاقات و عمومات ادّله فقهی، شرعیّت و تطابق آن ها با موازین فقه شیعه را اثبات کرده اند و برخی اصل صحّت را که اجمالاً زاییده همان ادّله لفظی است، توسعه داده و آن را مبنای صحّت قراردادهای جدید و نا معیّن قرار داده اند. در این مقاله، با طرح دیدگاه های گوناگون، با تمسّک به عمومات و اطلاقات ادّله به ویژه آیه اوفوا بالعقود به بررسی صحّت و جایگاه شرعی این دسته از قراردادها در فقه شیعه پرداخته، و ضمن آن، ضوابط و مقرّرات طرّاحی این قراردادها بحث شده است.

منابع

1. اردبیلی: زبدة البیان، تحقیق بهبودی، بی تا.

2. اصفهانی، محمدحسین: حاشیه المکاسب، تحقیق محمد آل سباع، اوّل، دار المصطفی، 1418 ق.

3. انصاری، شیخ مرتضی: المکاسب، انتشار علامه، قم، 1325 ق.

4. انصاری، شیخ مرتضی: فرائد الاصول، 2 جلدی، مؤسّسه النشر الاسلامی، قم، 1407 ق.

5. بجنوردی، سید حسن: القواد الفقهیه، 7 جلدی، مکتبه بصیرتی، قم، بی تا.

6. بحرانی، سید هاشم: تفسیر البرهان، 4 جلدی، سوم، مؤسّسه الوفا، بیروت، 1403 ق.

7. حر عاملی، شیخ محمد بن الحسن: وسائل الشیعه، دار احیاء التراث، بیروت 1391 ق.

8. حسینی عاملی، سید محمد جواد: مفتاح الکرامه، تهران. افست. 1323 ق

9. حسینی مراغی، میر عبدالفتاح: عناوین الفقهیه، 2 جلدی، مؤسّسه النشر الاسلامی، قم، 1417 ق.

10. خمینی، روح اللّه : کتاب البیع، 6 جلدی، بی چا، مطبع مهر، قم، بی تا.

11. خویی، ابوالقاسم: مصباح الفقاهه، تقریرات توحیدی، انتشارات حیدری، نجف، 1374 ق.

12. طباطبایی، سید علی: ریاض المسائل، 11 جلدی، مؤسّسه النشر الاسلامی، قم، 1407 ق.

13. طباطبایی مجاهد، سید محمد، مناهل، چاپ سنگی، کتابخانه مدرسه عالی شهید مطهری، بی تا.

14. طبرسی، شیخ ابی علی الفضل ابن الحسن: مجمع البیان فی تفسیر القرآن، 5 جلدی، بی چا، مکتبه العلمیه الاسلامیه، تهران، بی تا.

15. طریحی، فخرالدین: مجمع البحرین، دوم، المکتبه المرتضویه، تهران، 1362 ش.

16. عسکری، ابو هلال: الفروق فی اللغه، ترجمه علوی مقدم، آستان قدس، مشهد، 1363 ش.

17. فیض کاشانی، محسن: تفسیر الصافی، 5 جلدی، دار المرتضی، مشهد، بی تا.

18. کاتوزیان، ناصر: قواعد عمومی قراردادها، بهنشر، تهران.

19. گرجی، ابوالقاسم: مقالات حقوقی، ج اوّل، فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران، 1365 ش.

20. مامقانی، محمدحسن: نهایه المقال، چاپ سنگی، کتابخانه مدرسه عالی شهید مطهری، بی تا.

21. مکارم، ناصر: قواعد فقهیه، ج اوّل، مدرسه الامام امیرالمؤمنین علیه السلام ، قم، 1411 ق.

22. میرزای قمی: جامع الشتات، چاپ سنگی، کتابخانه مدرسه عالی شهید مطهری، بی تا.

23. نایینی، محمدحسین: اجواد التقریرات، تقریرات آیة اللّه خویی، مؤسّسه نشراسلامی، قم، 1412 ق.

24. نایینی، محمدحسین: منیة الطالب، تقریرات خونساری، النشر الاسلامی، قم، 1418 ق.

25. نجفی، محمدحسین: جواهر الکلام، ششم، دار الکتب الاسلامی. تهران، 1400 ق.

26. نراقی، محمد بن احمد: مشارق الاحکام، اوّل، کنگره فاضلین نراقی، قم، 1380 ش.

27. نراقی، ملا احمد: عوائد الایام، دوم، مکتبه بصیرتی، قم، 1408 ق.

28. نراقی، ملا احمد: مستند الشیعه، 2 جلدی، المکتبه المرتضوی، تهران، 1369 ق.

29. یزدی طباطبایی، محمّدکاظم: عروة الوثقی، 2 جلدی، المکتبه العلمیه الاسلامیه، بی تا.

(1) عضو هیأت علمی دانشگاه شیراز.

(2) میرفتاح در عناوین می گوید: «الظاهر ان کون البنا علی اصالة الفساد فی کل ما شک فی ورود دلیل علی حجیته، مجمع علیه فیما بینهم. (حسینی مراغی: 170، بی تا)

… و هی فی الجملة من الاصول المجمع علیها فتوی و عملا بین المسلمین فلا عبرة فی موردها باصالة المتفق علیها عند شک. (انصاری، ج 2: 717، 1407؛ مکارم، ج 1: 145، 1411؛ گرجی، ج 1: 357، 1365)

(3) بیع به صورت استیجاب و ایجاب به این معنا است که مشتری از بایع فروش مبیع را می طلبد و بایع نیز می گوید: فروختم. در واقع، صیغه بر ایجاب مقدّم است.

(4) مرحوم طبرسی در تفسیر مجمع البیان می فرماید: «العقود جمع عقد بمعنی العقود و هو اوکد العهود» (طبرسی، ج 2: 5، بی تا) و نیز محقّق اردبیلی در آیات الاحکام می فرماید: «العقد العهد المشدد بین اثنین فکل عقد عهد دون العکس العدم الزوم الشدة و الاثنینة». (اردبیلی: 642، بی تا)

(5) ابن أبی عمیر عن أبی جعفر الثانی علیه السلام فی قوله تعالی: «یا أیها الذین آمنو أوفوا بالعقود» قال: ان رسول اللّه صلی الله علیه و آله عقد علیهم لعلی علیه السلام بالخلافة فی عشر مواطن ثم انزل اللّه یا ایها الذین آمنوا بالعقود عقدت علیکم لامیر المؤمنین». (بحرانی، ج 1: 431، 1403)

(6) عن ابن سنان قال: سألت ابا عبداللّه علیه السلام عن قول اللّه عزوجل: «یا أیها الذین آمنوا أوفوا بالعقود» قال: العهود. (حرعاملی، ج 16: 206، 1391)

(7) مرحوم نراقی در کتاب عوائد در معنای وفا در آیه، پنج احتمال را نقل می کند که چهار احتمال آن را از فاضل قمی در رساله الفرق بین الخلع و الطلاق (به نقل از مامقانی: 8، بی تا) گرفته و احتمال پنجم را نیز خود بیان می کند (نراقی: 8، 1408).